Culture Shock

1. cultuurschok
Dit treedt op als mensen in een andere cultuur erg in de war raken.

En in de war... dat was ik deze maand wel een beetje ja.
Het was voor het eerst dat ik een paar dagen echt heimwee heb gehad.
Simpel heimwee. Heimwee naar vrienden (die me allemaal een appje moesten sturen met 'ik mis je en ik wil met je uit') heimwee naar huis, naar stal naar 'simpel' Nederland. Zelfs de Nederlandse wegen en het Nederlandse uiterlijk. Jaja, zowaar wat patriottisme te vinden bij mij. Zou het aanstekelijk zijn?
Maar vrees niet, beste mensen, het is alweer lang verleden tijd ;) en alles is weer bon nu.

Cultureshock. Ik had eerlijk gezegd niet echt verwacht dat ik nu een echte cultuurshok ging beleven. (Valt het op dat ik het nu al in het NL, Engels en Nederengels heb geschreven?) Anyway.

Een paar dingen die me hier dan toch wel enigszins geshockeerd hebben is op de eerste plaats *tromgeroffel*.
1. Patriottisme.
- Tja, uiteraard weten we allemaal dat Amerikanen het meeste van Amerika houden. Nee, niet fastfood op de eerste plek of creditcards of GROOT. Maar Amerika zelf.
En dat zie je in DC heel erg terug. Het stikt van de monumenten en memorials waarin Amerika zichzelf eert voor hen (soms zelf uitgelokte) daden.
Het Pentagon is daar een geweldig voorbeeld van. Het pentagon is opgedeeld in 5 takken (hèhè, penta. Verrassing). Anyway, the Navy, Marine, Army, Airforce and Coast Guard is in het pentagon gevestigd.
En in denk dat daar binnen kilometers aan 'kijk eens hoe goed wij zijn'- materiaal hangt. Vooral de Coast guard vond ik erg ironisch. Ze proberen zelfs eer op te strijken voor rampen zoals de Tsunami of Haïti want ze hebben daar zo goed geholpen. (JA, dat zal ook wel.. maar moet je daar dan een monument van maken?). Maar goed, bij het Pentagon zit je dan ook wel aan de bron.
Wat mij echter ECHT schokeerde(shokeerde? Schokte?) was de pledge.

Ik was een ochtendje observeren op de preschool van Adrienne (lees: Spioneren want we wilden checken of het een goede school was).
En hoppa, daar moest 'n kind op de stoel. Die kreeg de Amerikaanse vlag in de handen geduwd en dan allemaal hand over je hart en daar gingen ze:
''I pledge allegiance to the Flag of the United States of America, and to the Republic for which it stands, one Nation under God, indivisible, with liberty and justice for all.''
SAY WHATTTT? Ik was echt geschokt. Ten eerste, het waren kinderen varierend van 2.5-5. Die weten niet eens waar ze het over hebben.. maar daarbij.. waarom in vredesnaam? En dan hebben ze het over indoctrinatie in Noord-Korea..
Ik kwam thuis en moest dit verschrikkelijke verhaal natuurlijk aan m'n hostparents vertellen want dat kon toch niet normaal zijn... (mijn notities zeiden letterlijk: What the hell was that?) En toen werd er gelachen dat ik zo geschokeerd was. Ja ja dat doen ze dus schijnbaar op alle (openbare?) scholen.

Sja.. ik kan er nog steeds niet over uit.

2. Fooi.
Die schijt fooi hier in de horeca. Je bent eigenlijk verplicht om 20% fooi ofzo te geven. Ook al kijken ze je niet aan of vragen ze je niet eens of je wat te drinken wilt.
Ik zal het nog mooier vertellen.. toen we met z'n 6en gingen eten in Georgetown (tip: Doe dat nooit als je weinig geld hebt want alles is daar duur. Wisten wij veel) waren we VERPLICHT om 30$ aan fooi te geven.
Dit werd gewoon boemklats op de rekening gezet niets te maren. Ondanks dat we het eten niet lekker vonden en het te weinig was en we daar ook wat over gezegd hadden.
Overigens als je teveel geld in het geldmappie stopt brengen ze je geen wisselgeld terug. ''You didn't need any change right?'', sja.. zeg dan maar eens ja ik wil m'n 2 dollar terug.
Gaat dus helemaal nergens over. Ik ben dan ook lekker recalcitrant en doe gewoon alsof ik van niets weet en als het eten waardeloos is krijgen ze 1 dollar (om niet totaal asociaal te zijn. :') )
Bovendien, ik ga hier zo vaak uiteten dat als ik overal 20% fooi op moest doen ik zelf geen geld overhield. Jammer joh!
Oja, mijn italiaanse vriendin zei dat er in Italië nooit fooi wordt gegeven. Alleen toeristen doen dat, maar italianen vinden dat concept maar 'raar' want je krijgt immers een vast uurloon. Dus de volgende keer dat je naar Italië gaat laat je die fooi maar zitten. :P Kun je weer een extra gelato eten.

3. de befaamde Amerikaanse koelkast.
Kort maar krachtig: Dat is niet omdat Amerikanen graag een luxe koelkast willen en te lui zijn om water uit de kraan te drinken of ijsblokjes zelf te maken ofzo...
Maar omdat Amerikaans kraanwater zoooo ranzig is. Ze voegen daar chloor of iets dergelijks aan toe. Het is letterlijk zwembad water. Niet te zuipen.
De koelkast filtert dat water zodat je 'normaal' water hebt, de koelkast is dan ook aangesloten op het leidingwater o.i.d. Pluspunt: het is altijd heerlijk koud. Wooptiedoo.

4. Liability.
Tja, je kan hier iedereen voor alles aanklagen. Ik zou van m'n leven niet in Amerika willen wonen alleen al voor het feit dat je hier voor alles aangeklaagd kan worden.
Zie je iemand knockie gaan op straat? Vergeet dan niet te vragen (als ie bij bewustzijn is) 'Sir am I allowed to touch you and perform some CPR?'
Want doe je dat niet, kan die je aanklagen. Gaat nergens over.
Je moet hier dus ook voor vanalles 'waivers' tekenen waarin je aangeeft de risico's te kennen en je hen niet aansprakelijk kan stellen. (Zoals het kano bedrijf 'wij zijn niet verplicht in welke vorm dan ook je te redden als je zou verdrinken.' En dit voorbeeld is geen grapje.
Je ziet om die reden dus ook OVERAL warnings staan. 'Caution, stairs'.
Wij (europeanen) moeten er altijd erg om lachen maar eigenlijk is het maar triest.

5. Homeschooling/Helicopter moeders.
Ben je bewust dat ik me in de rijke Amerikaanse kringen begeef.
Een gemiddeld huis in Arlington begint op 1 miljoen dollar. Een huizenmarkt probleem bestaat hier niet. Huizen van ongeveer 2 miljoen zijn in 4 weken toch wel verkocht. (Bron: De lokale huizenmarktkrantjes).
Maar dat zorgt wel voor overbezorgde moeders.
'Niet springen, alleen als je zeker weet dat je op je voeten kunt landen', was een uitspraak van een moeder tegen haar peuter in de speeltuin.
Het feit dat ik rustig op het bankje ga zitten en Adrienne door de speeltuin laat banjeren is haast uniek.
De meeste moeders volgen hun kind op de voet. Alles is hier zoooo beschermend.
Wat me op homeschooling brengt. In Amerika is het aantal thuisgeschoolde kinderen best wel groot (bron: Mijn hostmom). Dit omdat ouders bang zijn voor het fenomeen 'Mean Girls'. Meisjes die pesten.
Kun je, je dat voorstellen (en dan spreek ik vooral even de onderwijzers/pedagogen of whatever aan).. dat je kinderen thuislaat omdat je bang bent dat ze ooit eens gepest worden?
Dat is hier allemaal ook heel normaal. Ik vraag me dan af, hoelang wil je ze dan thuis iets leren want uiteindelijk komen ze altijd wel een eikel of een trut tegen waar ze zich tegen moeten leren verdedigen.
Ik kan niet wachten op een home-school-helicopter-mam tegen kom en eens een leuke discussie met haar kan hebben. Lijkt me erg interessant.

6. Niveau van schoolgaande kinderen.
Ook dat verbaast me. Kinderen hoeven hier officieel pas met 6 jaar naar school en mogen de kleuterjaren overslaan. Dus beginnen in grade 1 (groep 3).
Dat zullen niet veel mensen echter niet doen. Je ziet hier preschool en kindergarden en vooral over kindergarden = kleuterschool verbaas ik me ontzettend.
Amanda krijgt dagelijks huiswerk, we moeten een boekje voorlezen o.i.d. maar vanaf deze week begint het rekenhuiswerk. Ze kan haar eigen naam schrijven en kent bijna alle letters. Ze hebben daar een vrij strikt schoolschema. Van 9 tot half 4 naar school met in totaal (slechts) 1 uur pauze. Ze hebben één uur taal opvolgend met één uur rekenen.
KLEUTERS heb ik het over hè? Amanda is 5.5 Sommige kinderen zijn net 5 en sommige zullen al 6 zijn.
Dan vraag ik me af, pushen zij te veel? Of verwachten wij te weinig van onze kinderen?
Interessant om de verschillen zo te zien.

Anyway, dat het was het weer voor vandaag! Vergeet je niet te abonneren als je dat nog moet doen.
<--- daar ergens.
En een berichtje vind ik altijd leuk. :D